Een Terugblik: Van Veldhoven tot Den Haag

Sinds 2017 hebben de oprichters van Brigade Nhamedu, Beyene Gherezgiher en Yohannes Abraha, beter bekend als John Black, systematisch geweld gebruikt om vreedzame evenementen te verstoren. De autoriteiten hebben echter herhaaldelijk gefaald in het inschatten en adequaat aanpakken van deze dreiging. Als gevolg hiervan waren we allen getuige van hoe Den Haag in de problemen kwam, waarbij tientallen politieagenten slachtoffer zijn geworden van deze terroristische groep.

Genegeerde Signalen

Hoe heeft het zover kunnen komen? Den Haag moest afgelopen februari de negatieve gevolgen ondervinden omdat de leden van Brigade Nhamedu sinds 2017 vrij spel hadden. Politieagenten stonden met gevaar voor eigen leven tegenover deze terroristische groep. Waarom zijn de signalen uit Nederland en de rest van de wereld niet opgepikt? De signalen waren aanwezig. De Eritrese gemeenschap en waakzame burgers zagen de opruiende berichten van deze extremistische groep via sociale media circuleren en waarschuwden voor het geweld. 

Een Chronologie van Geweld: Aanvallen op de Eritrese Gemeenschap in Nederland

De volgende gebeurtenissen illustreren een verontrustende trend van geweld en dreiging richting de Eritrese gemeenschap in Nederland, waarbij de autoriteiten herhaaldelijk hebben gefaald om adequaat te reageren op de dreigingen van Brigade Nhamedu. 

1. Veldhoven 2017 markeerde het begin: vreedzame bezoekers van een Eritrese conferentie werden aangevallen, wat resulteerde in de annulering van de driedaagse conferentie. Ondanks latere juridische interventies, werd geweld en dreiging beloond. De burgemeester werd later teruggefloten door de rechter tot aan de Raad van State toe, maar de schade was al aangericht.
   
2. In augustus 2022 verbood de gemeente Rijswijk het Eritrese Festival vanwege de dreiging die er in 2017 ook was. In een kort geding stemde de rechter in met het verbod, omdat de aanvraag te laat was ingediend en de dreiging als reëel werd beschouwd. Het dreigen met geweld leidde tot een verhoogd risico en uiteindelijk tot het verbod van het evenement.
   
3. Sinds augustus 2022 worden er bedreigingen geuit tegen de Eritrese Orthodoxe Kerk, waarbij Beyene Gherezgiher, John Black en Solomon Gherezgiher betrokken zijn.
   
4. In mei 2023 werden bezoekers van de Eritrese Bevrijdingsdag aangevallen door Brigade Nhamedu, wat resulteerde in zogenaamde “massale vechtpartijen”, zoals gerapporteerd in de mainstream media. Het evenement werd een uur voor aanvang geannuleerd, waardoor opnieuw geweld werd beloond.

Via social media bereikten ons tevens berichten van privéfeesten en kerkdiensten in Nederland die werden verstoord door Brigade Nhamedu.:

1. In juli 2023 werd een dansfeest in Den Haag, genaamd Meet The Eri’s, een dag voor het feest geannuleerd wegens bedreigingen
   
2. Tijdens een doopfeest van een Eritrese familie in Leeuwarden in juli 2023 vielen Brigade-leden met bivakmutsen binnen om mensen neer te steken en vernielingen aan te richten.Er zijn meer dan 4 aangiftes gedaan en meer dan 8 getuigen. De politie heeft nog niemand vervolgd.
   
3. Op 30 september 2023 werd een dansfeest, genaamd D’Lina, dat gepland stond in Amsterdam, geannuleerd door de zaaleigenaar wegens bedreigingen van Brigade Nhamedu.
   
4. In oktober 2023 drong Brigade-lid en Youtuber Solomon Gerezgiher filmend de Eritrese kerk binnen tijdens een kerkdienst en bedreigde priesters en bezoekers.

Vruchtbare Grond voor Geweld

De oorsprong van al deze problemen werd gelegd in 2017, toen burgemeester Jack Mikkers van Veldhoven de groep aanspoorde om het evenement te verstoren. Burgemeester Mikkers stelt dat “”Ondanks zijn “persoonlijke ongemak” bij het evenement, die breed werden gedeeld in de kamer, mocht de burgemeester niet ingrijpen, behalve als de openbare orde in gevaar was. Met deze uitspraak ontstond vruchtbare grond voor een gewelddadige groep, die zichzelf in 2022 de naam Brigade Nhamedu gaf en nu zeer goed georganiseerd de dienst probeert uit te maken in de diaspora. 

Onvermijdelijke gevolgen

Beyene Gherezgiher verkondigt openlijk op sociale media dat de Nederlandse autoriteiten aan hun zijde staan, wat het gevoel van straffeloosheid onder de Brigade-leden vergrootte. Het resultaat? Het brute geweld op zaterdag 17 februari in Den Haag.

Het was algemeen bekend dat deze groep middels geweld hun doelen wilde bereiken onder het mom van ‘demonstreren tegen het Eritrese regime’, zelfs gericht op de politie. In oktober 2023 lieten leden van de Eritrese gemeenschap hun stem horen tijdens een demonstratie in Den Haag. Hier vroegen ze aandacht voor de aanhoudende dreiging en geweld, en deden zij een oproep voor bescherming. Doordat deze dreigementen niet serieus werden genomen, werden niet alleen de levens van Eritrees-Nederlandse burgers in gevaar gebracht, maar ook die van wijkbewoners en de tientallen politieagenten.

Ontkenning van de Realiteit

Het is opvallend hoe de media en politici de kern van de situatie niet begrijpen en communiceren, maar in plaats daarvan het geweld afleggen als ‘interne onrust’ binnen de Eritrese gemeenschap. Door te spreken over ‘clashes’ en ‘gevechten tussen twee groepen’ wordt de werkelijke aard van de situatie vertroebeld.

Een Chronologie van Geweld: Aanvallen op Eritrese Gemeenschap Wereldwijd

De geschiedenis van falen in het omgaan met deze extremistische groep is lang en pijnlijk. Het is simpelweg ongeloofwaardig om na afloop te beweren dat men “verrast” was door de omvang van het geweld. Eritreeërs wereldwijd waren getuige van op vergelijkbare wijze georganiseerde, gewelddadige ‘incidenten’ waarbij soortgelijke falen van overheidsinstanties plaatsvonden.

Misbruik van Asielstatus

Door het geweld als een ‘ruzie’ te labelen, wordt de ware aard van de situatie genegeerd. Brigade Nhamedu is overduidelijk verantwoordelijk voor het geweld en de onrust die zij wereldwijd veroorzaken. De groep misbruikt de status van ‘asielzoeker’ en ‘vluchteling’ om de relschoppers als slachtoffers te positioneren en hiermee het grove geweld te rechtvaardigen. Zij tonen hiermee niet alleen een gebrek aan respect voor de rechtsstaat en grondwet van het land waar zij naartoe zijn gekomen, maar dragen zij ook bij aan de verdere stigmatisering van vluchtelingen en migranten. Deze context en nuance zijn van cruciaal belang, zowel in de verslaggeving als in het beleid.

Het is verontrustend dat de meeste media, overheidsinstanties en non-profits zich laten informeren door rapporten van zogenaamde ‘experts’ die duidelijk bevooroordeeld zijn. Zij pretenderen objectief te zijn, maar sympathiseren achter de schermen met deze zogenaamde ‘mensenrechtenverdedigers’. 

Kritische Reflectie en Toekomstige Stappen

De berichtgeving van de afgelopen jaren heeft een vertekend beeld geschetst van de Eritrese gemeenschap. Ons onderzoek en bevindingen geven voldoende aanleiding om deze opnieuw te evalueren. Welke patronen zijn zichtbaar in de verslaggeving die bijdragen aan de stereotypering of stigmatisering van de Eritrese gemeenschap? Welke rol spelen deze structurele vooroordelen bij de beeldvorming en beleidsvorming met betrekking tot deze gemeenschap? Hoe kunnen deze vooroordelen worden aangepakt? Welke stappen kunnen worden genomen om een meer objectieve en rechtvaardige verslaggeving en beleidsvorming te bevorderen? Dit zijn slechts enkele van de vele vragen die moeten worden onderzocht om een rechtvaardiger beeld te creëren.

Het bericht Hoe de Politie in Den Haag Ten Prooi Viel aan Brigade Nhamedu verscheen eerst op .

In the last two years, Birged Nhamedu, a group masquerading as peaceful human rights defenders, has wreaked havoc across Europe and North America. Under the guise of opposition to the Eritrean government, they have orchestrated violent disruptions at cultural events, leaving a trail of physical and emotional trauma. Yet, despite their claims of noble intentions, their actions betray a darker agenda rooted in terrorism and political manipulation.

Their coordinated attacks, which span continents, have left hundreds injured and countless more shaken by the senseless violence. These assaults, meticulously planned on a global scale, have received unwarranted support from so-called champions of democracy, who lend legitimacy to Birged Nhamedu’s reprehensible behavior. Only in Edmonton, Canada, have authorities stood firm against these acts of terror, rightfully absolving the Eritrean community of any blame for the chaos instigated by Birged Nhamedu.

The Facade of Peaceful Activism

Media outlets, complicit in perpetuating false narratives, have attempted to rationalize Birged Nhamedu’s violence by citing supposed repression in Eritrea. Prominent figures like Mirjam van Reisen and Martin Plaut, claiming expertise on Eritrea, have propagated baseless accusations, providing a flimsy pretext for Birged Nhamedu’s assault on the Eritrean Festival. Their aim? To stifle cultural expression and disrupt these cherished community gatherings, all while Birged Nhamedu’s leaders, Yohanes Abraha and Beyene Gerezgiher, reside comfortably in the Netherlands. They openly threatened to attack anyone who visits these festivities. Despite mounting evidence of their true terroristic objectives, the mainstream media has failed to investigate the group’s dubious identity, which serves as a smokescreen for their insidious agenda.

Exploiting the ‘Refugee Crisis’?

Professor Mirjam van Reisen has spent over two decades actively undermining the Eritrean government and promoting regime change, seemingly indifferent to the genuine wellbeing of Eritrean citizens, while focusing solely on refugees—the central subject of her academic career. Her persistent efforts, supported by supposedly ‘objective’ publications and the establishment of think tanks, have consistently advocated for policies that isolate Eritrea and fuel the exodus of its citizens – a sentiment echoed by Barack Obama in 2012. By pushing for special treatment of Eritrean refugees and facilitating their resettlement in Western countries, she has inadvertently contributed to the influx of migrants from various African countries, claiming to be Eritrean, including a significant number from the Tigray region in Ethiopia. In doing so, she exploits the plight of genuine asylum seekers to further her own agenda, exhibiting a troubling pattern of white saviorism and disregard for the complexities of the situation—an issue we intend to explore in greater depth in a forthcoming article.

Influence Beyond Academia

Professor Van Reisen’s influence extends beyond academia; she has actively supported Birged Nhamedu through social media advocacy, radio appearances and her think tank, EEPA. Her orchestrated conferences, where ‘opposition groups’ convene, serve as platforms for disseminating anti-Eritrea rhetoric and campaigning for international intervention.

Joining her in this campaign is Professor Kjetil Tronvol, another self-proclaimed ‘Eritrea expert’ from Norway. Tronvol aligns himself with the anti-Eritrea camp, echoing van Reisen’s calls for regime change and perpetuating the narrative of Eritrean repression. His assertion that clashes in the diaspora serve as a “training ground” for opposition forces underscores the reckless agenda of those intent on destabilizing Eritrea. Such warmongering language not only emboldens violent elements but also perpetuates harmful racist stereotypes about Africa’s susceptibility to conflict and chaos.

Deafening Silence

In light of these relentless efforts to vilify the Eritrean government, one would expect an equally vehement response to the presence of President Isaias Afewerki at the Italy-Africa Summit, hosted by Italy’s Prime Minister Giorgia Meloni in Rome. After all, according to van Reisen and her ilk, Afewerki stands accused of perpetrating genocide in Tigray, creating an open-air prison, and engaging in human trafficking of his own people. Not to mention the so-called ‘extortion’ of the 2% diaspora tax of European citizens and the alleged intimidation of the diaspora and their relatives at home. Yet, the deafening silence from Birged Nhamedu and its supporters in the face of his attendance speaks volumes. It seems their commitment to ‘justice’ and ‘human rights’ wanes when confronted with the opportunity to confront the very figure they vilify on the world stage.

While they clamor for the removal of the president of Eritrea, accusing him of heinous crimes, they remain conspicuously silent as he participates in diplomatic discussions aimed at fostering development and curbing migration. Where are the protests now? Where is the righteous indignation that once fueled their violent outbursts?

Selective Outrage

As the dust settles and the truth emerges, it becomes clear that Birged Nhamedu is not the champion of human rights it claims to be. It is a pawn in a larger game, manipulated by self-serving individuals like Mirjam van Reisen, who seek to destabilize Eritrea for their own gain. This ironic omission highlights the selective outrage and hollow rhetoric that underpin the anti-Eritrea agenda. While they clamor for action against Afewerki from afar, their silence in his presence speaks volumes about the true nature of their cause. It appears that their commitment to justice is contingent upon the convenience of their narrative, rather than the principles they claim to uphold.

It becomes apparent that Briged Nhamedu’s activities are emblematic of deeper geo-political agendas. The orchestrated violence and manipulation of media narratives serve not only to destabilize Eritrea but also to advance the interests of external actors seeking to exert control over the region. Mirjam van Reisen, Martin Plaut, Kjetil Tronvol, and their network of journalists, academics and policy makers operate within a framework that prioritizes regime change and geopolitical dominance, using human rights concerns as a pretext for their actions. By exploiting the suffering of Eritrean refugees and perpetuating false narratives of oppression, they obscure the complexities of the situation and perpetuate a cycle of conflict and instability.

The Hypocrisy of Birged Nhamedu

At the heart of this issue lies a fundamental question of sovereignty and self-determination. The people of Eritrea have the right to determine their own future free from external interference and manipulation. The actions of Birged Nhamedu and their supporters undermine this principle, seeking to impose their will through violence and coercion.

In the face of such challenges, it is incumbent upon us to remain vigilant and critical of the narratives presented to us. We must interrogate the motivations behind these actions and demand accountability from those who seek to manipulate public opinion for their own gain.

Ultimately, the struggle for justice and human rights requires a commitment to truth and transparency. By shining a light on the hypocrisy of Birged Nhamedu and its supporters, we take a crucial step towards reclaiming the narrative and advocating for genuine change rooted in principles of justice and equality. The time has come to expose their deceit and hold them accountable for the chaos they have sown.

Het bericht Unveiling the Hypocrisy of Birged Nhamedu: Terrorists in Sheep’s Clothing verscheen eerst op .