Tragische realiteit
De Burgemeester van Rijswijk, Huri Sahin, heeft het Eritrees Bevrijdingsfeest op 25 verboden vanwege een “levensgroot” veiligheidsrisico door mogelijke rellen. Wat ze helaas (bewust?) achterwege laat, is wie deze mogelijke rellen organiseren. De gebeurtenissen van 17 februari, waarbij Den Haag letterlijk werd afgebrand, staan nog vers in ons geheugen. Het is daarom geen nieuws meer dat Brigade Nhamedu en haar oprichters, Beyene Gherezgiher en Yohannes Abraha, middels dreiging en geweld vreedzame evenementen willen en zullen verstoren. Waarom laat de burgemeester deze cruciale context achterwege? Dit betreft immers een groep die bekend is bij de veiligheidsdiensten en autoriteiten, ook in Rijswijk.

Het is een tragische realiteit voor Eritrese Nederlanders, en de samenleving als geheel, dat degenen die geweld plegen wegkomen met en beloond worden voor hun daden, terwijl degenen die het slachtoffer zijn van dit geweld dubbel gestraft worden. Dit schrijnende fenomeen wordt maar al te duidelijk geïllustreerd door de recente uitspraken van de burgemeester van Rijswijk.

Collectieve straf
Volgens Sahin ontbreekt het de Eritrese gemeenschap, die dit jaar met gepaste voorzorgsmaatregelen vreedzaam haar 33e Bevrijdingsdag wil vieren, ‘aan besef van de werkelijkheid en de ernst waarmee we te maken hebben’. Het feest zou namelijk grote gevolgen hebben voor de openbare orde en veiligheid, Evenementen met ‘zo’n hoog risicoprofiel’ horen volgens haar ‘niet thuis in een drukke omgeving als Rijswijk’.

Het gebrek aan transparantie en verantwoording van de burgemeester is op z’n zachtst gezegd verontrustend. Waarom noemt zij Brigade Nhamedu niet bij naam en pleit zij niet openlijk voor de vervolging van de daders van deze gewelddadige acties? Waarom wordt de Eritrese gemeenschap collectief gestigmatiseerd in plaats van individuen verantwoordelijk te houden voor hun daden?

Kortzichtige berichtgeving
Het is teleurstellend en tekenend dat een jaar na de geweldplegingen in Rijswijk er nog steeds gesproken wordt over ‘een vechtpartij’ dat heeft plaatsgevonden tussen zogenaamde tegenstanders van het Eritrese regime en regeringsgezinde Eritreeërs.

Het is opvallend (en eerlijkg gezegd) ongeloofwaardig dat de media en politici de kern van de situatie niet begrijpen, en in plaats daarvan het geweld afleggen als ‘interne onrust’ binnen de Eritrese gemeenschap. Door te spreken over ‘clashes’ en ‘gevechten tussen twee groepen’ wordt de werkelijke aard van de situatie vertroebeld. De kortzichtige berichtgeving en analyses over ‘de gemeenschap’ middels een overgesimplificeerde tweedeling van ‘voor- en tegenstanders,’ maakt elke poging om een genuanceerd en representatief beeld te schetsen zo goed als onmogelijk.

Lobby
De middelen en invloed van de zogenaamde ’tegenstanders’ lijken onuitputtelijk. Na een spoor van vernieling in Den Haag te hebben toegebracht, vond de leider van de Brigade Nhamedu – Beyene Gerezgiher – de tijd en ruimte om een tour door Noord-Amerika te maken om de boodschap van Brigade Nhamedu verder te verspreiden en zijn politieke (en financiële?) banden te versterken.

Waar hij zeven jaar geleden nog met een ‘arbeidsbeperking’ deelnam aan een leer-werk-project van WSD Boxtel, heeft hij zich in tussentijd weten te ontpoppen tot de grote leider van een goed georganiseerde, internationaal opererende politieke en gewelddadige groep. Tevens meer dan voldoende (financiële) middelen om internationale campagnes op te zetten, inclusief kleding, merchandise, materialen en transportkosten voor hem en zijn leden om door Europa en Noord-Amerika te reizen. Het doet men afvragen of de andere deelnemers van het project van WSD net als Beyene Gerezgiher passend werk hebben kunnen vinden.

Extra beveiligingsmaatregelen
De georganiseerde aanvallen van vorig jaar in Rijswijk en dit jaar in Den Haag vormen de pretext om het Bevrijdingsfeest te annuleren. Het is opmerkelijk hoe verschillende gemeenten reageren op dreigingen van verstoringen tijdens evenementen. Terwijl de burgemeester van Rijswijk ervoor kiest om het Eritrees Bevrijdingsfeest zonder enige overweging te verbieden, vanwege een vermeend veiligheidsrisico, kiest de gemeente Amsterdam ervoor om juist extra beveiligingsmaatregelen te nemen tijdens de Dodenherdenking op de Dam. Waarom wordt het ene evenement verboden vanwege dreigingen van geweld, terwijl het andere evenement wordt beschermd met extra beveiliging?

Vrijheid van vergadering
In een rechtsstaat zou het principe van vrijheid van vergadering en expressie moeten gelden voor alle burgers, ongeacht de aard van het evenement. Als er een reële dreiging van verstoringen is, zou de juiste reactie moeten zijn om extra beveiligingsmaatregelen te nemen om de veiligheid van alle aanwezigen te waarborgen, zoals de gemeente Amsterdam doet. Het annuleren van een evenement zou slechts een laatste redmiddel moeten zijn, genomen na zorgvuldige afweging van alle mogelijke opties.

Door extra beveiligingsmaatregelen te nemen tijdens de Dodenherdenking op de Dam, erkent de gemeente Amsterdam het belang van het beschermen van de openbare orde en het recht van burgers om te herdenken zonder angst voor geweld of verstoringen. Deze benadering staat in schril contrast met het verbieden van het Eritrees Bevrijdingsfeest in Rijswijk, waarbij de hele gemeenschap wordt gestraft voor de acties van een kleine groep, die ondertussen bekend is bij de veiligheidsdiensten.

Dubbele Standaarden
Het wordt tijd dat de hypocrisie en dubbele standaarden erkend en aangepakt worden. Welk signaal geeft Huri Sahin hiermee af wanneer een gewelddadige groep middels dreiging en geweld vrij spel krijgt om angst en chaos te zaaien, terwijl degenen die vreedzaam een cultureel evenement willen vieren, worden tegengewerkt en gestraft?

Het bericht Besluit Burgemeester Huri Sahin: Geen Eritrees Bevrijdingsfeest in Rijswijk verscheen eerst op .

Begin juli waren er aanvallen op het Eritrese Festival in Gießen, die werden toegeschreven aan een groep genaamd “Brigade N’Hamedu”. Hebben de autoriteiten de verstorende aankondigingen van tevoren onderschat?

We ontvingen informatie dat aanzienlijk geweld tegen het Eritrese Festival was aangekondigd op het internet en dat de autoriteiten de bedreigingen serieus zouden nemen. Daarom werden voorbereidingen getroffen om het evenemententerrein te beveiligen. We wisten niet wie hiervoor verantwoordelijk was, maar het leek geen puur intern Eritrees conflict te zijn.

In een verklaring bekritiseert u ook de lokale politiek. Hadden SPD-burgemeester Frank-Tilo Becher en gemeenteraadslid Klaus-Dieter Grothe van Bündnis 90/Die Grünen volgens u kunnen bijdragen aan een deëscalatie?

Raadslid Klaus-Dieter Grothe speelt al jaren een belangrijke rol bij de tegendemonstraties. Ik vermoed dat deze demonstraties zonder zijn initiatief helemaal niet hadden plaatsgevonden. Dit blijkt uit het feit dat het festival van 2022 zonder tegendemonstratie kon doorgaan, de heer Grothe werd niet actief. Een maand later, in augustus vorig jaar, was hij aanwezig met een luidsprekerwagen toen er geweldsexcessen plaatsvonden bij een Eritrees concert. Hij vierde het afbreken van het concert na de brute aanval als een overwinning. De politie werd geconfronteerd met een nieuw niveau van escalatie en had niet zoveel gewelddadige criminelen verwacht.

Dat was in 2023 wel anders, nu de gewelddadige neigingen van de tegenstanders van het festival bekend waren. Desondanks werden demonstraties toegestaan en leidde de route door het centrum van de stad naar de voorkant van het evenemententerrein. Deze beslissingen moeten in twijfel worden getrokken, want er waren rellen voorbereid. Het was bekend dat een van de organisatoren van de demonstraties geweld als een geoorloofd middel beschouwde. Ze vertelde de Hessischer Rundfunk (radio) dat ze niets tegen de gewelddadige uitwassen tegen het concert had en dat daarmee meer was bereikt dan met vreedzame demonstraties.

Lokale politici eisen nu dat er een einde komt aan de verhuur van het terrein  aan de Centrale Raad van Eritreeërs in Duitsland. Wordt er niet te veel macht toegekend aan de ongeveer 100 gewelddadige verstoorders?

Als je de berichtgeving volgt, wordt duidelijk dat wij als verhuurders voor een dilemma staan. De wens van de politici en de inwoners van Giessen is begrijpelijk. Ze willen geen geweld in de stad. Tegelijkertijd lijkt het hen onverschillig wie verantwoordelijk is. Iedereen weet dat het geweld afkomstig is van de tegendemonstratie, maar het lijkt makkelijker om het festival te verbieden. Het verbod van de stad werd echter vernietigd door de administratieve rechtbank. Die verduidelijkte dat de organisatoren van het festival niet verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor het geweld.

De stad zelf ziet blijkbaar geen juridische middelen om het festival tegen te houden, en nu worden wij als verhuurders verondersteld het over te nemen. Aan de ene kant zijn we verplicht om zonder discriminatie te verhuren, dat hebben we de gemeente verteld. Maar aan de andere kant komt ons juridisch advies er op dit moment niet doorheen en we worden niet geacht aan het Eritrese festival te verhuren. We worden geacht namens de stad op te treden tegen ons onbetwiste juridische advies en tegelijkertijd, in het geval van een juridische nederlaag, er als enige verantwoordelijk voor te zijn en de gevolgen te dragen.

Hoe moeten we nu verder?

We willen geen geweld in de stad. Toch zijn we gebonden aan bestaande wetten en moeten we ons daaraan houden. Burgemeester Becher heeft het in een notendop gezegd: het probleem kan niet in Gießen worden opgelost. Als we desondanks geen huurovereenkomst sluiten met het festival, moet dit ook juridisch worden geborgd. Dat zien we op dit moment niet. Daarom zal het waarschijnlijk tot een rechterlijke uitspraak moeten komen.

Roland Zwerenz is directeur van Messe Giessen GmbH

Dit is een vertaling van een artikel gepubliceerd op jungewelt.de op 23.08.2023, geschreven door Henning von Stoltzenberg

https://www.jungewelt.de/artikel/457493.eritrea-festival-festival-nicht-f%C3%BCr-die-gewalt-verantwortlich.html

Het bericht “Organisatie Festival niet verantwoordelijk voor het geweld”. verscheen eerst op .

t-online: Meneer Russom, politici, politie, maar ook burgers hebben hun tevredenheid geuit over de afgelasting van een nieuw Eritrea-evenement dat voor dit weekend gepland stond. Bent u ook tevreden?

Johannes Russom: We hebben het geplande festival in overleg met de stad geannuleerd omdat we rekening willen houden met de zorgen van de burgers en het hele publiek en willen bijdragen aan de-escalatie. De sfeer is erg verhit.

Het voelt voor ons nog steeds niet goed. Het is bijna alsof wij de daders zijn. Dit is een schoolvoorbeeld van de omkering dader-slachtoffer. Wij waren de slachtoffers van dit onvoorstelbare geweld midden in Stuttgart. Er zijn rellen bij G7-toppen, bij gevoelige voetbalwedstrijden. Maar niemand zou het in zijn hoofd halen om te zeggen dat we zulke dingen niet meer organiseren. Wij, aan de andere kant, zijn een kleine vereniging die geen grote lobby heeft – en dat is wat we doen.

Op social media schrijven veel inwoners van Stuttgart dat ze “zulke evenementen” niet in hun stad willen. Wat voor evenement was het op 16 september?

Helaas is hier veel verkeerde informatie over. Als overkoepelende organisatie van de Eritrese verenigingen in Stuttgart, hadden we mensen uitgenodigd voor een seminar op die dag. Ironisch genoeg was een van de centrale onderwerpen hoe om te gaan met het geweld tegen onze verenigingen na de rellen in Gießen, Stockholm, de VS en Tel Aviv. Theorie veranderde toen in bittere praktijk met de geweldscenes direct voor de evenementenhal. Minstens tien bezoekers raakten gewond en velen liepen gevaar. Dat is verschrikkelijk. Maar het kwam niet van ons.

Welk evenement hadden jullie gepland voor het komende weekend in Stuttgart?

1 september 1961 was de dag waarop de Eritrese Onafhankelijkheidsoorlog begon, die ging over de onafhankelijkheid van de voormalige Italiaanse kolonie Eritrea van Ethiopië. Alle Eritreeërs en veel Eritrese verenigingen over de hele wereld gebruiken deze datum om in september vieringen te organiseren. Ons festival op 23 september zou deze dag ook moeten herdenken.

Jullie worden ervan beschuldigd aanhangers te zijn van het regime in Eritrea, daarom zijn er ook regelmatig demonstraties tegen dergelijke festivals. Steunt u het regime in Eritrea, dat wordt beschuldigd van veel mensenrechtenschendingen?

Ik pleit voor een soevereine staat Eritrea waar het volk het lot en de toekomst van het land bepaalt. Ik ben echter van mening dat er geen neutraal standpunt bestaat over dergelijke politieke kwesties. Ik ben ook niet neutraal in deze kwestie en ik heb mijn eigen mening. Ik denk dat veel dingen die de regering in Eritrea doet goed zijn, dat is waar. Maar er zijn ook dingen die ik niet goed vind en waar ik kritiek op heb.

Dus iedereen in onze clubs heeft zijn eigen kijk op dingen. Los daarvan wordt vrijheid van meningsuiting in Duitsland als een zeer hoog goed beschouwd. En het is precies dit dat werd aangevallen met de rellen in Stuttgart. Dat is het centrale punt. En niet de vraag hoe ik persoonlijk denk over de regering in Eritrea.

Hebben jullie het nieuwe evenement ook geannuleerd omdat jullie bang waren dat de politie de deelnemers niet voldoende zou kunnen beschermen?

De politie kreeg tijdig voor afgelopen zaterdag concrete aanwijzingen van dreigend ernstig geweld door de zogenaamde Brigade N’Hamedu. Uiteraard leidde dit niet tot een afdoende reactie van de politie – wat niet alleen voor ons een levensbedreigende situatie veroorzaakte, maar ook voor de 20 politieagenten die aanvankelijk te horen kregen dat ze er alleen voor stonden.

Ik wil de politieagenten uit de grond van mijn hart bedanken voor hun inzet en ik wens degenen die gewond raakten het beste en spoedigste herstel. Maar ik heb kritiek op degenen die hebben besloten dat er niet meer agenten werden ingezet om voor veiligheid te zorgen. Er is op vele niveaus gefaald.

Hoe zijn de Eritrese-clubs tot nu toe in de stad ontvangen en is de stemming na de rellen veranderd?

De clubs leveren een belangrijke bijdrage aan zowel integratie als inclusie en hebben tot nu toe een positief imago. Onze Eritrese verenigingen in Stuttgart en omgeving nemen al lange tijd deel aan verschillende stadsfestivals, waaronder het jaarlijkse Forum der Kulturen in het stadhuis van Stuttgart. Dit was altijd een geweldig festival en mensen kwamen naar ons toe, vierden feest met ons en genoten van ons typische lokale eten. De stemming is nu totaal omgeslagen, zelfs goede vrienden bellen me op en vragen me hoe zoiets heeft kunnen gebeuren. Zoals ik in het begin al zei, worden we nu gezien als daders, niet als slachtoffers.

Hoe lang bestaat jullie overkoepelende organisatie al?

In de jaren 1980 kwamen veel vluchtelingen uit Eritrea naar Duitsland. Ze wortelen zich hier en stichten gezinnen. In die tijd werden ook de eerste Eritrese verenigingen opgericht. We hebben een goed netwerk in heel Duitsland. Ik ben ook in deze tijd naar Duitsland gekomen en identificeer me met dit land.

Organiseert u in de toekomst weer evenementen in Stuttgart?

Er zijn acht Eritrese verenigingen in Stuttgart, die niet allemaal lid zijn van onze overkoepelende organisatie. In al deze verenigingen vinden elke maand veel kleinere evenementen plaats. Dat zal zo blijven. Echter Er zullen dit jaar waarschijnlijk geen grotere evenementen plaatsvinden. Maar dat heeft niets te maken met de incidenten.

Wat is je persoonlijke conclusie van de incidenten?

Participatie, integratie, inclusie – die dingen worden hier niet echt beleefd, politici bewijzen er alleen lippendienst aan. Dat is me nu duidelijk geworden. Helaas. Ik ben het meest bezorgd over de reputatie, de zorgen en de lobby van vluchtelingen en migranten als geheel. Deze worden verraden door het vreselijke geweld.

Het doel van de geweldplegers is de media-aandacht voor hen, als een “Eritrese oppositie”, die ze nooit in omvang zouden krijgen als ze niet gewelddadig waren. Geweld is nooit een legitiem middel om politieke doelen te bereiken. En ik heb een verzoek om heel goed te kijken van wie het komt.

Dit is een vertaling van een artikel geschreven door Roland Beck, gepubliceerd op 22.09.2023 op t-online.de

https://www.t-online.de/region/stuttgart/id_100248000/krawalle-in-stuttgart-sprecher-der-eritrea-vereine-zu-neuen-festen.html

Het bericht Interview met Woordvoerder Eritrese Verenigingen in Stuttgart verscheen eerst op .

Zowel de media als de politie Den Haag noemen het incident een ‘vechtpartij’. In deze video is echter duidelijk te zien dat het om een doelgerichte en vooraf geplande aanval gaat, uitgevoerd door de Brigade N’Hamedu (‘klaar om te sterven’). De vraag rijst waarom de politie en de politiek dit ongestraft laten gebeuren.

Op sociale media circuleren talloze video’s van de groep die vaak wordt afgeschilderd als “demonstranten”. Wij hebben hiervan een compilatie gemaakt. De leiders van de “demonstranten” (Brigade N’hamedu) vertellen zelf hoe de gebeurtenissen zich hebben voltrokken.

In een eerder eerdere interview met Erispora.nl heeft professor Mirjam van Reisen het volgende gezegd over haar relatie met de leiders John Black en Beyene Gherezgiher:

Van Reisen: ‘Ik ben een expert op Eritrea en daarom volg ik de situatie in de Eritrese diaspora. Als onafhankelijke onderzoeker doe ik geen uitlatingen over mijn bronnen om deze te kunnen beschermen.’

In de compilatie vertelt John Black ook over zijn relatie met Mirjam van Reisen. Hij zegt het volgende:

John Black: ‘ Zij werkt wel met onze leden, ze helpt ze op Twitter. Dit is ook niet de eerste keer dat zij helpt, zij helpt ons al jaren omdat zij rechtvaardig is en niet in de dictator gelooft.’

De beelden kunnen als schokkend worden ervaren.

Het bericht Bezoekers Eritrese Bevrijdingsdag Aangevallen in Rijswijk – Video verscheen eerst op .

Oproep van Eritrese Gemeenschap: “Praat met ons, niet over ons!”

Reactie Mirjam Van Reisen

Erispora.nl:  ‘U bent meerdere keren uitgenodigd op de radio om uitleg te geven over het geweld dat  heeft plaatsgevonden in verschillende landen. De vraag is ontstaan waarom  u het geweld niet heeft afgekeurd en/of medeleven heeft uitgesproken richting de slachtoffers van het geweld, waaronder sommigen die met ernstig letsel naar ziekenhuis waren gebracht?’

Van Reisen: ‘Ik heb op de radio uitgelegd wat de achtergrond is van het geweld dat gepleegd is naar aanleiding van de festivals. Ik heb steeds openbaar gezegd dat geweldplegers moeten worden opgespoord en vervolgd, inclusief de geweldplegers die opereren onder de (varianten van de) Eriblood militia die optreden in relatie tot de festivals.’

Erispora.nl:  ‘In het artikel wordt er een verband gemaakt tussen u en twee personen uit Nederland die deze demonstraties organiseren – Yohanes Abraha (ook wel bekend als John Black) en Beyene Gerezgiher. Kent u deze personen en bent u bekend met hun organisaties: Bright Future Movement en Brigade N’hamedu? Hoe zou u uw  relatie met deze twee personen en/of organisaties beschrijven?’

Van Reisen: Ik ben een expert op Eritrea en daarom volg ik de situatie in de Eritrese diaspora. Als onafhankelijke onderzoeker doe ik geen uitlatingen over mijn bronnen om deze te kunnen beschermen.

Erispora.nl: ‘U heeft in een van uw media-optredens gesproken over de aanwezigheid van “Kalasjnikovs en messen” tijdens de Eritrese feesten in Nederland en Zweden. Kunt u deze informatie verifiëren?’

Van Reisen: Ja. Er bestaat daarnaast ook beeldmateriaal van onder andere Zwitserland en Israel.

Erispora.nl: Heeft u bewijzen die te verifiëren zijn en kunt u deze aanleveren? Dan zullen we dit meenemen in het stuk.

Van Reisen: Deze bewijzen zijn te vinden in diverse rapporten, en natuurlijk ook beschikbaar in media en sociale media.

Redactie Erispora.nl

We hebben geen verifieerbaar bewijs ontvangen voor de aanwezigheid van Kalasjnikovs en messen op de Eritrese Festivals. De organisatoren bestempelen deze beweringen als ‘fake news’. Mevrouw van Reisen kreeg tweemaal de kans om bewijs te leveren voor haar claims, maar dat gebeurde niet. Daarentegen ontvingen we bewijs van aanvallen met messen en staven op festivalbezoekers in Stockholm en Rijswijk, door de groep die zich Brigade N’hamedu noemt. In Stockholm is een persoon tot drie jaar celstraf veroordeeld voor grof geweld, wat gedocumenteerd is. We hebben bewijzen en bronnen gevraagd voor alle beweringen van de organisatie, en deze zijn verstrekt.

Reactie Organisatie Eritrese Festival

Van Reisen vertelde op 29 mei op de radio – en tijdens haar liveverslag op Twitter de dag ervoor – dat er door de “vluchtelingen” geen geweld is gebruikt, maar dat er werd geprovoceerd door festivalgangers en dat het geweld daardoor “van binnenuit” werd uitgelokt. Wij hebben politierapporten, aangiftes van slachtoffers en andere bewijsstukken die kunnen aantonen dat dit pure leugens zijn.

Wij hebben beelden van de leider van de “demonstratie”, John Black, hoe hij zelf op social media toegeeft hoe zij geweld hebben gebruikt en zullen blijven gebruiken om dit feest en alle volgende feesten te laten stoppen. Dit hebben we uiteindelijk ook gezien in Canada, de Verenigde Staten, Zwitserland, Noorwegen en Israël. Tevens hebben zowel de gemeente als de politie erkend dat er één groep was die geweld heeft gebruikt, de zogenaamde “human rights defenders” – zoals mevrouw van Reisen hen constant noemt.

Wij zijn daarom verbijsterd hoe van Reisen kan blijven volhouden dat dit vredige demonstranten zijn en dat de daders de festivalgangers waren. Zowel de leider van Briged N’hamedu als Gemeente Rijswijk als de Politie zijn glashelder over wie de geweldplegers zijn. Er is een term voor wat Mirjam van Reisen doet, namelijk Victim Blaming. 

Dat Mirjam van Reisen zich niet distantieert van Briged N’hamedu en de Bright Future Movement spreekt voor ons boekdelen. De leiders van deze organisaties zeggen publiekelijk op social media hoe zij geweld en elk middel zullen gebruiken om hun doelen te behalen. De kers op de taart is dat zij zelf toegeven met mevrouw Van Reisen samen te werken. Ook hier hebben wij beelden van.

Wij vragen ons dan ook af hoe ‘onafhankelijk’ Mirjam van Reisen daadwerkelijk is. We hopen dat andere academici en journalisten zich geroepen voelen om dit verder uit te zoeken. Dit gaat namelijk om de veiligheid van Eritrese-Nederlanders en de Nederlandse samenleving als geheel. 

Het bericht Eritrese Festivals doelwit van aanvallen. Waarom en door wie? verscheen eerst op .